- Maandag Gesloten
- Dinsdag 09:00 - 18:00
- Woensdag 09:00 - 18:00
- Donderdag 09:00 - 18:00
- Vrijdag 09:00 - 18:00
- Zaterdag 08:30 - 14:30
- Zondag Gesloten
Word donateur
Behoud en versterking van de Soester Eng
Op een zonnige middag zijn we te gast op de boerderij Holec Holsteins van Pieter Kuijer aan de A.P. Hilhorstweg, midden in de Eempolder. We worden hartelijk ontvangen door Pieter en zijn vrouw Anneke, die ons een kop lekkere thee aanbiedt. Binnen een paar minuten is duidelijk: Pieter ademt het landschap waar hij zijn hele leven al onderdeel van is.
Pieter is als achttienjarige samen met zijn vader begonnen op deze boerderij aan de A.P. Hilhorstweg. Zijn vader nam in 1955 zijn eerste melkveehouderij over van een oom aan het Kerkpad en ging later naar de A.P. Hilhorstweg.. In 1994 is de huidige boerderij op dit perceel gebouwd, waar Pieter met zijn gezin nu woont. De familie Kuijer is al generaties lang actief als veehouder in Soest. Pieter: ‘Ik liep als kind al op de Eng. Elk hoekje en paadje ken ik hier. Het zit in mijn bloed.’
Inmiddels heeft Pieter zelf twee zonen, Bart en Daan. De jongste, Daan, heeft de ambitie om de melkveehouderij voort te zetten. Niet zomaar – hij wil een TOP MELKER extensief worden. ‘Dat betekent minder dieren per hectare,’ legt Pieter uit, ‘je richt je op de kwaliteit van leven voor de dieren, een gezonde bodem en kwalitatief goed voer, wat resulteert in een hoge melkproductie.
Op de akkers verbouwt Pieter maïs, rogge, gerst en luzerne en legt hij bloemenranden aan. De gewassen die hij verbouwt zijn voor eigen gebruik. Daarnaast is er de Engtuin, een grote moestuin waar Soesters lid van kunnen worden. De zandgrond van de Eng is minder geschikt voor gras, maar uitstekend voor akkerbouw, waar op de Eng de gewassen in het teken staan van veevoer. ‘De Eng is altijd landbouwgrond geweest,’ vertelt Pieter, ‘en dat zie je terug in hoe het nu nog steeds wordt gebruikt.’
De grond is niet zonder uitdagingen. Door decennialang bemesten is het fosfaatgehalte hoog, en om de zuurgraad in balans te houden moet er jaarlijks kalk worden gestrooid. Daarnaast is de onkruiddruk hoog; hanenpoot, knopkruid en melganzevoet komen veelvuldig voor. Om dit te bestrijden gebruikt Pieter zijn wiedeg, wat vijftig procent reductie geeft op het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen.
Op dit moment houdt Pieter 60 Holstein koeien en bewerkt hij in totaal 75 hectare grond – deels eigendom, deels pacht – waarvan zestien hectare op de Eng ligt. Naast de koeien heeft Pieter ook schapen én Bonte Bentheimer varkens. Die laatste hebben een bijzondere taak: ‘Ze zijn in dienst van de gemeente,’ zegt Pieter lachend, ‘ze worden ingezet om de Japanse duizendknoop te bestrijden – een pilot van drie jaar. Deze varkens zijn echte kringloopvarkens; ze eten restmeel van korenmolen de Windhond, groenteafval van de Engtuin en zogenaamde Bostel van ‘Stokerij Soestdijk’. Bostel is een afvalproduct van de whisky stokerij, ‘de varkens zijn er gek op’.
Wat Pieter onderscheidt, is zijn open houding tegenover innovatie. Zo was hij een van de eersten in Soest die mechanische onkruidbestrijding toepaste, met behulp van een zogenoemde wiedeg. ‘Daardoor gebruik ik nog maar de helft van de gewasbeschermingsmiddelen in vergelijking met vroeger,’ vertelt hij. Andere boeren huren Pieter inmiddels ook in voor mechanische onkruidverwijdering. Pieter experimenteert graag, maar blijft ook realistisch. Biologisch boeren spreekt hem aan, maar hij ziet nog te veel praktische en financiële hobbels. ‘Gangbare en biologische boeren kunnen veel van elkaar leren,’ vindt hij.
Pieter is een warm pleitbezorger van lokale productie. Minder vervoer, minder uitstoot, en beter voor de regio. Maar het vermarkten ervan blijkt niet eenvoudig. ’De veehouderij staat zwaar onder druk, mede door voortdurende veranderingen vanuit de EU, bijvoorbeeld op het gebied van CO2-emissie. Gelukkig red ik het, omdat ik mijn zaakjes goed op orde heb. Maar het is pittig.’
Tot slot spreekt Pieter nog een wens uit: ‘Het zou mooi zijn als er meer informatieborden op de Eng komen – over de geschiedenis, het gebied en wat hier groeit. We hadden ooit bordjes bij de gewassen, maar die verdwenen helaas al snel.’ Pieter ziet ook graag dat er op de borden ook meer aandacht komt voor het terugdringen van hondenuitwerpselen op de Eng in verband met de Neospora-parasiet, die tot vroeggeboorte bij kalveren kan leiden. Loslopende honden kunnen dit veroorzaken als ze op de akkers lopen.
Na een ruim twee uur durend inspirerend gesprek nemen we afscheid. We hebben nog veel meer vragen, maar die bewaren we graag voor een volgend bezoek. Wat blijft hangen is de liefde voor het land, de nuchtere blik van Pieter en zijn passie om het boerenbedrijf toekomstbestendig te maken – mét oog voor mens, dier en natuur.
